زمين سرشاراز گل گشته اكنون چون بهشت /چون بهار است و مه سرسبز آن ارديبهشت
آفرين بر او كه انسان را همي از گل سرشت/ از برايش نامه اي پربار چون قرآن نوشت
او در آن با نثر زيبايي به نيكويي نبشت /از پليدي ها بپرهيزيد و از كردار زشت
هر كسي بذر بدي كاشت دگر نيكو نكشت /در سراي راحتي هرگز نمي باشد بهشت
اندكي سختي ببايد تا شوي نيكو سرشت /اين چنين سستي نشايد در مه ارديبهشت
خانه اي از نو ببايد ساخت اما نيك خشت /تا شود هر لحظه اش پربار چون ارديبهشت
یعقوبی نژاد
آفرين بر او كه انسان را همي از گل سرشت/ از برايش نامه اي پربار چون قرآن نوشت
او در آن با نثر زيبايي به نيكويي نبشت /از پليدي ها بپرهيزيد و از كردار زشت
هر كسي بذر بدي كاشت دگر نيكو نكشت /در سراي راحتي هرگز نمي باشد بهشت
اندكي سختي ببايد تا شوي نيكو سرشت /اين چنين سستي نشايد در مه ارديبهشت
خانه اي از نو ببايد ساخت اما نيك خشت /تا شود هر لحظه اش پربار چون ارديبهشت
یعقوبی نژاد
لينك مطلب | نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388
ساعت 16:23 توسط
بهار
|
